Wróć do Słownika
Aberracja sferyczna
Aberracja sferyczna to wada optyczna, w której promienie światła przechodzące przez brzegowe strefy soczewki lub zwierciadła sferycznego ogniskują się bliżej soczewki niż promienie przechodzące blisko jej osi optycznej.
Jak powstaje aberracja sferyczna?
Zjawisko wynika z geometrii sferycznej powierzchni — kąt załamania promieni brzegowych różni się od przewidywań optyki paraksjalnej (przybliżenia dla małych kątów). Efektem jest brak jednego, ostrego punktu ogniskowania, co obniża kontrast i ostrość obrazu, szczególnie przy dużych aperturach.
Zastosowania
Korekcja aberracji sferycznej — poprzez zastosowanie soczewek asferycznych, układów wieloelementowych lub odpowiedni dobór kształtu powierzchni (soczewki menizkowe) — jest kluczowym elementem projektowania obiektywów fotograficznych, mikroskopów i teleskopów wysokiej jakości.
Powiązane pojęcia
MTF
Ray tracing sekwencyjny
Apertura numeryczna
Optymalizacja układów obrazujących
OSLO umożliwia automatyczną optymalizację kształtu soczewek w celu minimalizacji aberracji sferycznej i innych aberracji optycznych.
Zobacz OSLO