Plazmonika to dziedzina fotoniki badająca oddziaływanie światła z kolektywnymi oscylacjami elektronów swobodnych (plazmonami) na granicy metalu i dielektryka, umożliwiającą skupianie i prowadzenie światła w skali znacznie mniejszej niż jego długość fali.

Jak działa plazmonika?


Swobodne elektrony na powierzchni metalu (najczęściej złota lub srebra) mogą oscylować kolektywnie w rezonansie z padającym polem elektromagnetycznym, tworząc silnie zlokalizowane, wzmocnione pole w bezpośrednim sąsiedztwie powierzchni metalu — efekt niemożliwy do uzyskania klasyczną optyką ograniczoną dyfrakcją.

Zastosowania


Plazmonika stosowana jest w wysokoczułych czujnikach biochemicznych wykorzystujących SPR, wzmacnianiu sygnału w spektroskopii Ramana (SERS), fotowoltaice cienkowarstwowej oraz eksperymentalnych układach nanoantenowych zwiększających wydajność detektorów światła.

Powiązane pojęcia


SPR

Kryształy fotoniczne

FDTD


Symulacja struktur plazmonicznych
OptiFDTD pozwala precyzyjnie zamodelować silnie zlokalizowane pola plazmoniczne w strukturach nanometrowych.
Zobacz OptiFDTD