PST (Point Source Transmittance)

PST to ilościowa miara poziomu stray light, definiowana jako stosunek mocy światła docierającego do detektora od punktowego źródła zewnętrznego (np. Słońca) do mocy tego źródła, w funkcji kąta między osią instrumentu a źródłem.

Jak wyznacza się PST?

PST wyznacza się symulacyjnie (lub eksperymentalnie), umieszczając punktowe źródło światła pod kolejnymi kątami względem osi instrumentu i mierząc natężenie docierające do detektora. Wynikiem jest wykres PST w funkcji kąta odsunięcia od źródła — im mniejsza wartość, tym lepsze tłumienie stray light.

Zastosowania

PST jest standardowym wymaganiem specyfikacyjnym dla instrumentów kosmicznych i astronomicznych — np. wymóg PST poniżej 10⁻⁴ przy odsunięciu 30° od Słońca jest typowy dla kamer obserwacji Ziemi i teleskopów.

Powiązane pojęcia

Stray light

BSDF

Metoda Monte Carlo w optyce