Ray tracing

Ray tracing (śledzenie promieni) to metoda symulacji propagacji światła, w której zachowanie promieni świetlnych — odbicie, załamanie, pochłanianie i rozproszenie — jest obliczane geometrycznie na kolejnych powierzchniach układu optycznego.

Jak działa ray tracing?

Metoda zakłada, że światło można modelować jako zbiór promieni o określonym kierunku, energii i widmie, zamiast pełnej fali elektromagnetycznej. Jest to uproszczenie uzasadnione, gdy elementy optyczne są znacznie większe od długości fali światła.

• Ray tracing sekwencyjny — promienie przechodzą przez powierzchnie w ustalonej kolejności, stosowany przy projektowaniu obiektywów i soczewek
• Ray tracing niesekwencyjny — promienie mogą trafiać na dowolną powierzchnię wielokrotnie, niezbędny przy analizie oświetlenia i stray light

Zastosowania

Ray tracing wykorzystywany jest przy projektowaniu reflektorów LED i systemów oświetleniowych, obiektywów oraz układów obrazujących, analizie stray light w instrumentach kosmicznych i wojskowych, a także w symulacjach oświetlenia pojazdów i wyświetlaczy AR/VR.

Powiązane pojęcia

Ray tracing sekwencyjny

Ray tracing niesekwencyjny

Metoda Monte Carlo w optyce